A kind of a "dangerous supplement", marked, scarred on a body, post-orgasmically, always, already in anticipation of (a) crisis OR for a desert avec 'agape'. Mindb(l)ogg(l)ing Noise. "Avalanche, would you share my last pursuit?" (Baudelaire)

Sunday, February 13, 2005

WindTree

Being able to stop, not- spining like(s) me because the only thing standing still still keeps still- i am the wind that blows off (or spreads out) our faces (that could be theirs 'but mooving' in a way i cannot re-call[η-ληθη-α!]). Αλλωστε (ο δασκαλος) "Το σημαντικο ειναι να πιανεις τον ηχο ενω ταξιδευει", but capture (it) how dear(rest) of forms! "Κανε στην ακρη Να σε βρω Δασκαλεμενε Δασκαλευτηκα Κι εγω Σου λεω Μη μιλας Γνωριζω το Ονειρο μην το ξυπνησεις Θα με ονειρευτει Εκεινο Αλλιως Παγιδα- Ειδα.". Κι υστερα, ή μαλλον προτερα ο Νietzsche: " Η ληθη δεν ειναι απλως Vis inertiae[δυναμη αδρανειας] οπως πιστευουν οι επιπολαιοι, αλλα μαλλον μια ενεργητικη, θετικη με τη πιο αυστηρη εννοια του ορου ικανοτητα αναστολης, στη οποια πρεπει να αποδοθει το γεγονος οτι καθε τι που βιωνουμε και απορροφουμε γινεται τοσο λιγο συνειδητο κατα τη διαρκεια της "πεψης" (θα μπορουσαμε να ονομασουμε τη διαδικασια αυτη "ψυχικη αφομοιωση") οσο και η πολλαπλη διαδικασια που λαμβανει χωρα κατα τη σωματικη θρεψη- η ονομαζομενη "αφομοιωση". Το να κλεινουμε καθε τοσο τις πορτες και τα παραθυρα της συνειδησης΄[...]λιγη ησυχια΄ λιγη tabula rasa [αγραφος πινακας] της συνειδησης, προκειμενου να κανουνε λιγο χωρο για καινουρια πραγματα[...]- ιδου ποιο ειναι το οφελος της ενεργητικης ληθης[...]- φυλακα της ψυχικης ταξης, της ηρεμιας: [...]δε μπορει να υπαρξει ευτυχια, ευδιαθεσια, ελπιδα, περηφανια, παρον διχως την ιδιοτητα της ληθης.Ο ανθρωπος του οποιου αυτος ο ανασταλτικος μηχανισμος εχει παθει βλαβη[...] μπορει να συγκριθει με εναν δυσκεπτικο- δε μπορει πια να "τελειωσει" τιποτα..." κι εγω "Ας μην ηταν να θυμαμαι αλλα να ξερω΄ κι ολο ξερω να θυμαμαι' ή θυμαμαι οτι ή ξερω" ή "ειμαστε εξαλλου εμεις τοσο πολλες, που θαρρω πως- καποιαν παντοτε ξ ε χ ν α ω στο σκοταδι" και ξανα ο Nietzsche: "Ο,τιδηποτε ειναι βαθυ αγαπα τη μασκα. [...] Καθε βαθυ πνευμα εχει αναγκη απο μια μασκα: ακομα περισσοτερο γυρω απο καθε βαθυ πνευμα στερεοποιειται διαρκως μια μασκα, χαρη στη διαρκως λανθασμενη, δηλαδη στη ρηχη αναγνωση καθε λεξης, καθε ιχνους ζωης, που αυτο δινει". Spinning again like "ταλαντευμα, εξαισιος ιλιγγος" ο Ριτσος κι εγω: " 'Τι ψαχνεις,λεει,αφου σε ψαχνουν' Κι αμα κρυφτω μεσα στο πληθος Αμα Το ξερω θα με βρουν- ειναι τα ψευτικα μαλλια, ή να΄ναι ψεμα και το πιστεψα Πως Το κεφαλι πυρ- πωλωντας ΄Ολακερη η λαμπαδοφορια θα εισαι εσυ΄ ", "Με ποδια αλλα απαρασαλευτοι"...and could that be creation? stopping or spotting; spinning or sniping;

yet "i'm a tree that grows higher" and quiet and "leaves of mine, be-come soundfull"




[Dhmhtrh eida enan esu]

No comments:

Blog Archive