Anton Webern, Op. 10 (1923)

For a third of facial hair that will never learn to sail.



Webern, Five Pieces for Orchestra, Op.10, No. 1
Webern, Five Pieces for Orchestra, Op.10, No.2
Webern, Five Pieces for Orchestra, Op.10, No.3
Webern, Five Pieces for Orchestra, Op.10, No.4
Webern, Five Pieces for Orchestra, Op.10, No.5

To the little one

Dedicated for those times when bending over or hitting the floor isn't possible. 

MAY DAY - MAY DAY - MAY DAY

Addendum: "Allakse i wra: 6.30"

Happy Fucking Birthday Amanda!!!

Dresden Dolls - My Alcoholic Friends

"Lung gives me problems."
Fergus Henderson

Right About Now In Berlin

3. Europäische Clubnacht Berlin: Tramba Audiovisual Conspiracy






P.S. And its prehistory. From here, thanks to Roam

Akin a status bar

22797004 / 22797400

After a calculated paroxysm he continued the domestic mastication with some dish-washing. He ought to know better and not turn a one-hour commute to a two hours and thirty-five minutes journey up north. Pretending to read the erect notes of a Herma (1961) he would listen to a bouncing golf ball being kicked around and the best-love-song-in-the-world, in all the five covers, abandoning his face as it appeared amidst a book, on a train window. Words, his sand tower sifting through elapsed fingers and reef-knotted wrists, hyphenated his walks to the glass of a bottle so familiar. With all of last year' s anxious disregard for the keyboard breakdance and the violent introduction of the aesthetics of the nip's ink, he had became that other Munch painting (1891), looking at Caillebotte's Homme au balcon (1880), who in turn shows up again in the 1895 version of The Scream, beginning his exit only in 1909 (or 1915-18, accordingly). A balustrade.
Machine guns of light. Asymmetrical glissandi of windows. "A political act, to be done only once in a few years, and for which nothing in the daily habits of the citizen has prepared him, leaves his intellect and his moral dispositions very much as it found them."*


*C.W. Mills, The Unity of Work and Leisure, 1963

J.G. Ballard does not live here anymore.

J.G. Ballard, 15 November 1930 - 19 April 2009.

Laugh now, but one day we will conquer the world

2':20''. Where's Waldo

Respect. 

Σε γράφω να
ανιχνεύσω
κάρβουνο.
Και ποίος ακούει.
Ο χρόνος πάνω
απορία.
Πόρτα κλειστή
- Γκανά τσιγάρο -
Ψέμα.
Μάνα⠁

ELA, ELA, ELA.. ela na deis intampokames

Anorexic architecture in the place of the Emperor

19 May 2007, Excelsior Hotel



Quality Gleep Gloop Bebop and Rocksteady!

Second Course (After My Halloumia)

It Was the / Pa-Stourmades / Was the / Pa-Stourmades

ALERT!

Την επόμενη βδομάδα θα πραγματοποιηθούν οι παρακάτω δράσεις:
1. Δευτέρα 23/3/09 και ώρα 12.30 διαμαρτυρία μπροστά στα δικαστήρια Λευκωσίας.
2. Τρίτη 24/3/09 και ώρα 18.00 οργάνωση συναυλίας και ενημέρωσης στο πάρκινγκ του ΟΧΙ στη Λευκωσία. Θα προηγηθεί προσυγκέντρωση στην πλατεία Ελευθερίας στις 17.30 και συμβολική πορεία προς το χώρο της συναυλίας.
3. Σαββάτο 28/3/09 και ώρα 11.00 συγκέντρωση στην Πλατεία Ελευθερίας και πορεία στο κέντρο της πόλης.

Θα είμαστε όλοι εκεί για να μην είμαστε τα αυριανά πιθανά θύματα!

Κίνηση Πολιτών Alert

MCP || Jewellery

MCP || Jewellery Spring-Summer 2009 Collection. Out Now!

Go to MCP Website.

Become a fan on Facebook.




BUY! WEAR! FLAUNT!

ΔΙΚΑΣΤΗΙΡΙΑ, ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΒΟΥΛΗ - ΟΛΟΙ ΟΙ ΛΕΧΡΙΤΕΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ!!!

STAMATATE OULLOI NA DOULEFKETE!

TWRA!
Oi se llio, oi avrio. TWRA! Touto pou egine me to kakourgiodikio en prepei na perasei etsi. Prepei na ginoun shirottera pramata apo oti eginan stin Ellada. Dame en exoume ena atomo, mia monada, ena poustompatso pou epe3e ena allo atomo, alla to ipotithemeno thesmo tis dikaiosinis na erkete tziai stin ousia na epivravevei + na nomimopioi ti kratiki via. Egw twra 3erw oti mporw na paw na dernw i na pezw kosmo, na to travw sto video, na to stellw stis efimerides + na epikaloume oti dexoume piesi pou ta mesa mazikis enimerwseis pou mou sterei to dikaioma dikaiis dikis. Stamatate oulloi na doulefkete + piennete spiti sas. Diplwsteta. Kanei. Kiriws oi dimosioi ipalliloi - prepei na xtipithei to kratos oikonomika + simvolika. + efkate stous dromous + arkepse na spazete solines tou nerou, na voullwnete xoletres, na sirnete pogies se agalmata, na katourate se aftokinita, na sirnete rotses se dimosia xtiria. Oti skefteite - ftanei na eshiete mia camera mazi sas gia na katagrafete ti kamnete.
TWRA!

This is not a document! What is, then?

Between Monopoly And A Hard Place

Because a building is for life, not just for Christmas.

Urban Football War!

On Property

Mine.

Avatar

"It is to be hoped that the time will come, thank God, in some circles it already has, when language is best used when most efficiently abused... Or is literature alone to be left behind on that old, foul road long ago abandoned by music and painting?"
Samuel Beckett

Untitled (Chalk Words), 2009

'I would need to read more of Freud before I could really understand all that...'
come on man u!

No comment.

ΟΥΛΟΙ ΜΑΖΙ!!!

Cypriots and a Slovenian

President Hotel, London, WC1, 12 March 2009

Weird Death

Symptomatology of unknown places at your own doorstep

"
I examine the life of the city and its inhabitants and the links that unite them with as much intensity as the biologist examines the relations of the individual and race in evolution. It's only thus that i can attack the problems of social pathology
"
J.L. Godard "2 or 3 things I know about her"

Always with the appropriate uniform

A metropolis, almost (narf!)

Luxu3iury

I find television very educational. Every time someone turns it on I go in the other room and read a book.
Groucho Marx

Make A Wish!

No Luna Park without a slaughterhouse.
Denis Hollier



Whereas no one believed that the Tschumian extolment of fireworks would become anything but a manifesto and a metaphor, the moribund havoc that scorched the titanium clad TVCC not only presents itself as a more vivid image to the hermeneutics of Architecture vis a vis the current socio-economic conditions than the descriptions of the thousands of abandoned cars - keys in ignition - outside Dubai airport and under the shadow of halted bulldozers and dusted Jumeirah, it paradigmatically stands-in for all attempted redefinitions of non-mandarin (if you'd excuse me) contemporary architectural practices.

The proliferation, especially during the last decade, of FTSE and NASDAQ chart-mimicking structures, at steep angles from murky and loose ground, could have been read (they wished!) as defying gestures towards both the stereotypical views of the Middle and Far East and the blow of 9/11 to modernity's (fundamentalist) functionalism. Yet such "contributions" to the new economies that arose partly because of these buildings (think of Bilbao, dear reader) reached a morphological semicolon with Koolhaas 'critique' of the skyscraper. In program CCTV, or 'Big Underpants', the owner and mother-ship of TVCC, is for Koolhass a reificatory materialisation of his long echoing battle cry: 'Kill the Skyscraper'. The vacant center structure aspires to be not the singular height-striving, floor-stacking dry phallus which "makes Architecture impossible" [Koolhaas, S, M, L, XL, p. 1075] and who by its sprouting pastiches across the world cripples and parodies urban life. No Sir! Instead it is four - two horizontal and two vertical. And at 230 metres high CCTV is only 14 metres shorter than One Canada Square (Canary Wharf), 50 metres higher than all the pickled 180 metres of 30 St Mary Axe (The Gherkin), almost 80 metres higher than the feted Seagram and stands just a floor short of Renzo Piano's 52-floor New York Times Building. It also takes up 4 times the floor size of The Shard which once completed will be the tallest building in Europe. TVCC itself is 159 metres tall and of a shape that resembles a stock exchange's index chart more than any another building. So much for program, hey Rem?

With the disjunction of architecture from space to the stratosphere, these star-shaped hyperbolas have been relying overtly on the glittery, outer atmosphere to keep their fickle existence from their ever imminent destruction. Alongside the burst of the last silver lining of the property market came the exemplary consummation of TVCC - not least by Architecture itself. Architecture as the choreographer of situations has resisted - at last - the architecture of structures. TVCC on Monday, 9th of February 2009, became a firework itself, trespassing the threshold of professed 'contribution' and joining the ranks of a Chinese Lantern Festival for the Year of The Ox. TVCC became no longer a (future) facilitator of culture, but culture itself, in all its bombastic, formless uselessness, producing only "a delight that cannot be sold or bought, that has no exchange value and cannot be integrated in the production cycle" [Adorno IN Tschumi]. At TVCC on Monday, 9th of February 2009, Architecture found itself again at the brink of becoming spacing, a perpetual, unresolved possibility.

Staring at such a brightly illuminated sky from all these fallen stararchitects, one can only make a wish: may Architecture retain such futility and through its rupturing violence abandon all temptation for the detention of structure.

BigMac collections #1

From the private collection of Hambos&Hambos. Image courtesy of the collector 2009

Masque Mass

Καρναβαλίστικη Ποδηλατοπορεία το Σάββατο

Αυτό το Σάββατο, 28/2 Καρναβαλίστικη Ποδηλατοπορεία στη Λευκωσία.
Πλατεία Ελευθερίας, 6μ.μ.
Αμέσως μετά, πάρτυ δρόμου στη Φανερωμένη.
Ελάτε και φέρτε μπογιές, μουσική, ζογκλερικά!!
Δε Μπλοκάρουμε την Κίνηση, ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΚΙΝΗΣΗ!
Προωθείστε >>


[Image from LondonTweed Run 2009 ]

Alma Matters

No exquisite diatribe in the socio-geographic background of this blog is needed to unravel the early gardens we have been manured in. We are most of us from The English School. The question therefore of caring about the recent climax of post-retirement histrionics by a group of home-makers and la politiques of recuperating late-comers with pre-owned SLK's, especially as its tele-echo is smouldering the sandstone walls and the brown fibreglass chairs of our past, is already affirmed. Not least due to that past being partly the future of our memory, what has us on the streets and pavements and keyboards amassing the flour of the earth, collecting yeast. Because nothing rises by itself, not even that acquired symbol of misplaced prime-time Hellenism, without kneading. Not for laurels and burned to the bone heroes we are here. And after all nothing goes better with butter than freshly made bread. That was at least one of the reason we are from a school, a school that mostly would not have us either (when one speaks of gardens it might be that one speaks literally of gardens). And even when its smoke was blown in our eyes - smoke as we of 15,16,17,18 would see it - it was not our dear mom (bless her), nor our forceful grandfather who would, over tea and biscuits, stand in our place. But us as such. Egoistic, proud, hairy and pimpled. No ideological back-packs, no assumed moralities, no paroxysmal wet dreams. In an unashamed paternalistic tone then, the following goes out as much to leavers already left as to leavers of tomorrow: May we petition you, Sahun illustrious, then, to put his prentis' pride in your aproper's purse and to unravel in you own sweet way with words of style to your very and most obsequient, we suggested, with yet an esiop's foible, as to how?*

*James Joyce, FW 422: 19-22

John Cage - Mureau

Of Love, Sex and Rejection

Future Anterior

The best a potato can get!

Something For The Weekend

Or Why The Charade In Limassol Is Not A Carnival




[More on Technobrega]

I’m talking about carving out a place in the larger culture where a condition of abnormality can be sustained, where imagining the unknown and the unknowable — impossible to buy or sell — is the primary enterprise.

This Valentine's I got...

...a Pipoo.

hangover special

mmmm

revolutions#1 (updated)

New Cross, London, 9/2/2009

Its Bob's birthday

G
loss:
I
see a car
rot
on the r
oof. The smoke caress
ing drying uten
sils. Formless
ink. A horizontal hog. Shadows of voltage.
Laments of joints.
Marked intensities on roughly applied ceramic exteriors.
Broad
casting
palms. Pips
on wood.
The super
fluity of my right
thumb and index.

Negative Capabilities

HRH Prince Africa Zulu
Catch up with Africa's Brighton visit here.

Oi! Bank On This!

The People vs. The Banksters. Mass snowball fight. 1pm Tuesday 3rd Feb outside the Royal Bank of Scotland on Bishopsgate. Pass it on.

The People vs. the Banksters. Mass snowball fight. 1pm Tuesday 3rd Feb outside the Royal Bank of Scotland on Bishopsgate. Pass it on.

View Larger Map
The People vs. The Banksters. Mass snowball fight. 1pm Tuesday 3rd Feb outside the Royal Bank of Scotland on Bishopsgate. Pass it on.

Just Do It!

"Μπορει να υπαρξει ενα πλαισιο ιστοριας που εν θα εκφραζει απλα την εξουσια αλλα να εν ανοικτο στην πολλαπλη εμπειρια;"

Obligatory Photography

Untitled (Winter Gothic), February 2009

Pommeau jai Souppes na'shis

To more exciting trips to come!
Xronia Polla Elena

105

Provoking Exposure 2.0

In the absence of grounding talk, the one of Saturday nights of old and beer, the key is shared and thus immediately taken out of public circulation. To attempt to decipher the following equals the strive for an answer to the validity of male monks in cities. An amasser of continuations and a gathering of diversities; one's past, namely mine, appears to none other than me, at least, the other's present. The railway of a larynx and the sterile generalisation of hares too. Hat's off to that stamina is due. The wine steadily on the white side to defy the mustard and hinder the provoked by ignorance mutilation. A custarded whisk. Even though I had finally become nothing but a mildly furred paternality, in between two hands, some butternut and jutted shelves, we had a dear good time, without song or dance, even.

Degenerates, Degenerates!

⏏

(...)Με έκπληξη πήρε η εφημερίδα ένα εξώδικο, που διαμαρτύρεται για τη σαφώς χιουμοριστική φωτογραφία, που δημοσίευσα, η οποία διακινείται εδώ και δύο μήνες στο Διαδίκτυο, και δείχνει διαδηλωτές με πανώ που γράφει «όχι πια άλλο Πλιάτσικα», ένα εξαιρετικό φωτομοντάζ, που χλευάζει τις καταστροφές του κέντρου της Αθήνας το Δεκέμβριο. Εγώ, αν μου έβαζαν τη φωτογραφία σε πανώ με τετράδια που θα 'γραφε «όχι πια άλλο Τετράδη» θα χαμογελούσα. Κρίμα, γιατί πίστευα ότι ο Πλιάτσικας έχει χιούμορ.(...)

But the lil children know
They listen to the beating of their blood

Jacques-Henri Lartigue, Renée Perle, 1931

Against Seferis

Codicil:

A Public Appeal

Dear Ombiouxi

As you may or may not know, my current town of residence has only neros and costas. The purchasing of a decent bean is near impossible.
So I implore you.
Next time you're at the damn bench place (see below) can you please get me a bag of espresso? I trust your taste - go Indonesian, Ethiopian, Kenyan, I don't care.
One small bag.
And send via Royal Mail.
I mean really.
How many times do I have to ask?

Warm Regards,
Alexandra

P.S. we are currently accepting big bags for the 15th of February.

Burn baby burn

coffee and cigarettes

±37 Words

"I, Barack Hussein Obama ...," began Chief Justice John Roberts.

"I, Barack ...," said Obama, and before he could continue, Roberts said, " ... do solemnly swear ..."

Obama: "I, Barack Hussein Obama, do solemnly swear ..."

Roberts: "... that I will execute the office of president to the United States faithfully ..."

Obama: "... that I will execute ..."

Roberts: "... faithfully execute the office of president of the United States ..."

Obama: "... the office of president of the United States faithfully ..."

At that point, Roberts got back on course, leading as Obama followed with "and will, to the best of my ability, preserve, protect and defend the Constitution of the United States."

"So help you God?" asked Roberts.

"So help me God."

revolutions#1

New Cross 19/01/2009

The Defence Rests

Sir John Mortimer, 1923 - 2009

"If rightly made, a boat would be a sort of amphibious animal, a creature of two elements, related by one half of its structure to some swift and shapely fish, and by the other to some strong-winged and graceful bird."
Henry David Thoreau, A Week In The Concord and Merrimack Rivers, 1849

Flags, flanga and flantzin

FLAGS FIT EVERYWHERE (Nicosia, January 2008)
















FLAGS FIT NOWHERE (Nicosia, January, 2009)
















FLAGS FIT EVERYONE (UNISEX / ONE SIZE) (Nicosia, December, 2008)

Academic Anti-Establishment

...no surprises...

"If this contradiction [between two antagonistic classes] is sufficient to define the situation when revolution is the 'task of the day' it cannot of its own simple, direct power induce a 'revolutionary situation', nor a fortiriori a situation of revolutionary rupture and the triumph of the revolution. If this contradiction is to become 'active' in the strongest sense, to become a ruptural principle, there must be an accumulation of 'circumstances' and 'currents' so that whatever their origin and sense (and many of them will necessarily be paradoxically foreign to the revolution in origin and sense or even its 'direct opponents') they 'fuse' into a 'ruptural unity'..."

Louis Althusser, Contradiction and Overdetermination, June 1962

"Any book with the word death in the title is yours" (Annie Hall to Alvy Singer)

"
The Hegelian idea of plastic reading confers on the notion of 'to see (what is) coming' its real meaning. 'To see (what is) coming' denotes at once the visibility and invisibility of whatever comes. The future is not the absolutely invisible, a subject of pure transcedence objecting to any anticipation a t all, to any knowledge, to any speech. Nor is the future the absolutely visible, an object clearly and absolutely foreseen. It frustrates any anticipation by its precipitation, its power to surprise. 'To see (what is) coming' thus means to see without seeing - a wait without awaiting - a future which is neither present to the gaze nor hidden from it. Now isn't this situation of 'in-between' par excellence the situation of reeading?
"
C. Malabou, The future of Hegel, pg. 184


"
What is said here of reading, and of the possibility of reading the living being per se, should we not also say it of death? If we were to ask how to name or categorize the event which a living being always 'sees coming' (letting it come to it as that which in any way will be an absolute surprise and thus be entirely unsubjective), sees coming without everseeing it come, that is to say, without ever being able to see or foresee it, and hence without ever knowing and without ever having any power over it, an event which remains for it the place marked by an absence of all power and as itself impossible, how can we not name that death, as obscure as this event remains or the thing designated as such? The ultimate unity of 'to see (what is) coming' and 'not to see (what is) coming', of the 'to see coming without ever seeing what comes in the act of seeing what comes', the 'seeing without ever seeing', and thus without everywhere and anywhere this word articulates something, whatever it is, to itself, is that not what we ought or should call or name death?
"
J. Derrida, The future of Hegel, pg. xxiii

Anyone who, of his own accord, lays down the weapons of criticism also allows his power of judgment and decision to decay. In the end, he should not be surprised by his existence as a fully transparent subject. His private sphere has long since disappeared. He always leaves behind the same traces. He no longer needs to be observed and investigated, since everyone knows what he is thinking and doing anyway.

Wolfgang Sofsky, Privacy, A Manifesto

Dear 2008,

Kako xronon n' asxieis!

NEW YEAR'S EVE ON THE STREETS!

Oh YEAH!

One of those legendary Ombion Parties back at APOTHEKE, 23 Kleanthi Chirstofidi St., off Lefkonos, and on the streets of Old Nicosia.
Totally FREE!
Everything is on us - because that's what an Ombion Party is supposed to be. Including breakfast and music by Omada Ergasias, DJ Wavo, DJ Drimiteros, DJ Vybbtuan and all our good friends.

If you are going to go out for New Year's, DO IT!
GO OUT!!!
And come to spend New Year's Eve on the streets!

(And as always Bringing Your Own Booze as well is welcomed! The more the merrier.)

Let everyone know. And post, print and circulate the poster generously.

>>facebook

Harold Pinter 1930-2008

Doing It For 5 Years!!!!!

Here, Happy Birthday Ombion!


Υπάρχει κι άλλη ποίηση,
ψιθύρισε.

+12 December 2008

RIP Betty Page

Κλειστά σχολεία, κλειστή η χώρα

ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΣΤΗ ΠΑΠΑΓΙΩΡΓΗ

Αλαλιασμένοι οι Αθηναίοι μπροστά στην έκταση της λαφυραγωγίας, των πυρπολησμών και του γενικού διαγουμίσματος, προσπαθούν να κάνουν «πολιτικό» ταμείο και να καταλάβουν για ποιο λόγο οι παλιές κατηγορίες τους περί συλλαλητηρίων, διαμαρτυριών και αντιπολίτευσης του πεζοδρομίου έχουν ξεπεραστεί.

Κανείς δεν ξέρει να μας πει πώς διαμορφώθηκε αυτή η εναγής κατάσταση όπου ομάδες ξεκαπίστρωτων νεαρών -το μέλλον της χώρας δηλαδή- βάζουν μπουρλότο σε κτίρια και αφήνουν πίσω τους απανθρακωμένες περιουσίες. Το ηθικό άλλοθι της δολοφονίας του νεαρού Γρηγορόπουλου παίχθηκε σε όλους τους τόνους, έκλεισε και άνοιξε πολλά στόματα, μόνο που δεν πείθει ως απάντηση. Ανάλογοι βανδαλισμοί συνέβησαν και τα προηγούμενα χρόνια, οπότε το αίνιγμα παραμένει: πού θα οδηγήσει αυτή η εξέγερση της κουκούλας;

Ας πούμε κάτι που συνήθως δεν λέγεται. Οι νέοι, όταν μείνουν ανεξέλεγκτοι, έχουν μεγάλη ροπή προς τα κουρσάρικα φερσίματα. Η καταστροφή, ή άρνηση με άλλα λόγια, συνιστά έργο τέχνης. Με την ανοχή της αστυνομίας λοιπόν και μέσα στη γενική παράλυση, το έριξαν στην «καλλιτεχνία». Είναι μεγάλη μαγκιά -όνειρο κανονικό- να συγκροτείς ορδή και με τις πράξεις σου να ξεπερνάς τη φαντασία. Πολυκατοικίες να τυλίγονται στις φλόγες; Αυτοκίνητα που εν ριπή οφθαλμού γίνονται παλιοσίδερα; Βιτρίνες που τρίβονται σε ζάχαρη και τράπεζες που καπνίζουν σαν τζάκια; Πρόκειται για ανέξοδο σουρεαλισμό και για εγκληματικότητα υπεράνω δικαστηρίων.

Κοντά σε όλα αυτά μην ξεχνάμε και την κάμερα. Απανταχού παρούσα η τηλεόραση δίνει άπειρη διάσταση σε κάθε επίδειξη ισχύος της ορδής. Δεν αρκεί να κατεβάζεις τη βιτρίνα, πρέπει να σε δείχνουν κιόλας, να μπαίνεις σε όλα τα σπίτια, να γίνεσαι άμεσος, δώρο σε όλα τα μάτια. Εκδικητής, ταραξίας με ηθικό δικαίωμα, πυρπολητής - αλλά συνάμα φανερός, πανελλήνιος, τηλεοπτικός ως υπαρκτός κίνδυνος. Η πολιτικοποίηση του χουλιγκανισμού, έργο των τελευταίων χρόνων, ασφαλώς εξυπηρετεί κάποια σκοτεινά ή αδιευκρίνιστα κέντρα, πάντως συνιστά πλέον δημόσιο κίνδυνο πέραν ηθικών αιτιάσεων. Η φράση «νύχτα εξέγερσης από χιλιάδες Αλέξηδες» δεν έχει βάση.

Αν αφήσουμε τον ντόπιο Τύπο για λίγο και δούμε τα πρωτοσέλιδα των ευρωπαϊκών εφημερίδων, τα ρεπορτάζ κάνουν γκελ που χτυπάει ταβάνι. «Στην Αθήνα γίνονται τα χειρότερα επεισόδια από την εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ξεπερνούν και τις φοιτητικές διαδηλώσεις κατά της χούντας» έγραψαν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Στην Ιταλία, ο Φραντζέσκο Καρούζο αποφάνθηκε ότι «Η Ελλάδα δίνει μάθημα δημοκρατίας στην Ιταλία». Η «Ρεπούμπλικα» χαρακτηρίζει τις ταραχές ως «την πρώτη βίαιη αντίδραση που βιώνει η Δύση εξαιτίας της οικονομικής κρίσης». Συντηρητικοί πάντα οι Αυστριακοί, παραπονούνται επειδή «η Συμφωνική τους ορχήστρα έχει παγιδευτεί σε μια Αθήνα όπου γίνονται οδομαχίες και επικρατεί χάος».

Περνώντας στα δικά μας και αρχίζοντας από την πανικόβλητη κυβέρνηση, μόνο οίκτο μπορεί να νιώθει κανείς για τον Καραμανλή, ο οποίος ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα ως «επανιδρυτής του κράτους» και φαίνεται πως θα καταλήξει κρυπτόμενος «από χωρίου εις χωρίον». Κέρδισε τις προηγούμενες εκλογές με το πολυδώρειο σόφισμα της «ασύμμετρης απειλής», αλλά φαίνεται πως θα χάσει τις επόμενες -πάντα από πυρκαγιά σε πυρκαγιά- εξαιτίας μιας απειλής συμμετρικής, χειροπιαστής και απαραγνώριστης: ότι ο τόπος δεν τιμονίζεται με ρητορικές φούσκες. Αν ο Σημίτης ήταν αρχιερέας της διαπλοκής, αυτός τι είναι;

Στα στρατόπεδα της μείζονος και της ελάσσονος αντιπολίτευσης, η ατμόσφαιρα δεν είναι και τόσο σαφής. Το ογκώδες ζήτημα αφορά βέβαια τις εκλογές. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σαφή προήγηση του ΠΑΣΟΚ, μόνο που αυτό αντί να γεννά αισιοδοξία, μοιάζει λίγο με παγερή θωπεία. Μέσα στα συντρίμμια, ο Γιώργος πιθανώς θα κληθεί να παίξει το ρόλο του εθνικού σωτήρα - άλλωστε είναι ο δεύτερος καλύτερος για πρωθυπουργός, μετά τον «πρώτο» καλύτερο Καραμανλή.

Μεταξύ ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ η διαμάχη είναι σκληρή και αφορά ευθέως τη στάση τους απέναντι στους γνωστούς-αγνώστους. Η Παπαρήγα αναλύθηκε σε πονηρές παραινέσεις: «Ας σκεφτούν οι νέοι άνθρωποι που ξεχειλίζουν από δυναμισμό, από το μίσος κατά της αδικίας, αν καίγοντας τράπεζες εκδικούνται τους τραπεζίτες και το τραπεζικό κεφάλαιο - παρ' ότι θέλουν να τιμωρήσουν τους ενόχους, όταν καίνε αυτοκίνητα και μαγαζιά ζημιώνουν αθώους πολίτες...». Η ΚΝΕ ήταν πιο σαφής: κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ οτι «κρατάει ομπρέλα για τους γνωστούς προβοκάτορες και ότι χαϊδεύει προβοκατόρικες δυνάμεις ψαρεύοντας σε βρώμικα νερά...».

Ο Αλαβάνος, καίτοι εύστοχος κατά πλειοψηφία στις τοποθετήσεις του, αυτήν τη φορά μίλησε μάλλον θολά. «Στην Ελλάδα, το να είσαι νέος θεωρείται κακούργημα». Αντίθετα, ο πάντα σώφρων Κουβέλης, έσωσε την παρτίδα, δηλώνοντας ότι «Οι βιαιοπραγίες και οι κατατροφές δεν έχουν σχέση με την πολιτική άποψη του κόμματός τους...».

Ασχολίαστη αφήνουμε την άποψη ότι η κυβέρνηση «πληρώνει» τις εμπορικές συμφωνίες με τους Ρώσους....

The Greek that You got used to

Πάρης Ερωτοκρίτου:


ΚΑΤΑΣΤΟΦΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΠΑΣΜΕΝΕΣ ΒΙΤΡΙΝΕΣ

Εχω ένα πρόβλημα για κάθε σου λύση

Η καταστροφή δεν είναι οι σπασμένες βιτρίνες. Καταστροφή είναι η δραματική απουσία οποιουδήποτε που θα μπορούσε να δώσει διέξοδο στην μιζέρια. Η μεσαία συντηρητική τάξη που δεν θέλει να ρισκάρει τα λιγοστά της αργύρια. Η ανακύκλωση της μιζέριας στη γλώσσα και στις καθημερινές μας εκφράσεις. Η συνενοχή όλων μας στην συντήρηση μιας νοοτροπίας δήθεν καλοπέρασης. Η έλλειψη παιδείας και εκπαιδευσης. Το ανύπαρκτο κράτος. Τα ανύπαρκτα πανεπιστήμια. Οι γκόμενες που καταφεραν να κλεισουν μια θέση στις Καγιέν και αυτες που αγωνίζονται για μια θέση σ’ αυτές. Η εξιδανίκευση του χρήματος, της αρπαχτής, της κονόμας. Οι ιθαγενεις της Ελλάδας, που τρώνε σκουπιδια, μιλανε σκουπιδια, χεζουν σκουπίδια, και ζουν μέσα στα σκουπίδια. Ο εγωκεντρισμός αυτής της μάζας που λέγεται ελληνική κοινωνία. Το ψάρι δεν βρωμάει απο το κεφάλι, βρωμάει απο την ουρά. Μια ατέλειωτη δυσωδία στα χνώτα του κόσμου, και μια ατέλειωτη βρώμα στα χνώτα της (αυτοαποκαλούμενης) ελιτ. (πολιτικής, δημοσιογραφικής, καλλιτεχνικής)

Αυτό που ζούμε δεν είναι παρα μόνο η κρίση της -καθημερινής μας- μιζέριας. Σχόλια όπως, αυτή ειναι η Ελλάδα, ετσι είμαστε εμεις, αλλάζει ο Έλληνας, τα λαμόγια, οι γνωστοι-αγνωστοι, συντηρούν και ενδυναμώνουν την μιζέρια και σκοτώνουν την οποιαδήποτε ελπίδα όπως την σκοτώνει και η καθε θλιβερή φιγούρα που περιφέρεται στις τηλεοράσεις. Το όνειρο του Ελληνα - να τα κονομήσει. Οι δημοσιογράφοι και οι επαγγελματίες κουτσουμπόλες και κουτσομποληδες, οι τραγουδίστριες και οι τραγουδιάρηδες, οι δήθεν ασυμβίβαστοι χιπ-χοπαδες (τύπου Νίβο), οι κουλτουριαρηδες, οι άνθρωποι της τέχνης, δεν ειναι παρα πτώματα.Οχι δεν έχει δίκιο ο λαός. Ο λαός ειναι κι αυτός πτώμα που αποσυντίθεται καθημερινά μέσα από αυτον τον αβίωτο βιο που ζει σ’ αυτό το κιβώτιο που λέγεται Αθήνα.

Η καταστροφή δεν είναι οι σπασμένες βιτρίνες των καταστήματων. Η καταστροφή είναι γύρω μας, πάνω μας, μέσα μας. Δεν είμαστε παρά μόνο άτυχα, άβουλα και ληθαργικά ανδρίκελα, που περιφέρονται εδω κι έκει προσπαθώντας να κάνουν βιώσιμο ενα προ πολλού αβίωτο βιο.

Η εκμετάλλευση των μεταναστών-σκλάβων, η φτώχεια, η ανέχεια, και δίπλα το Κολωνάκι. Οι εκπομπες με τους δήθεν ανθρώπους της τέχνης να τρωγοπίνουν και να συναγελάζονται αναμοχλεύοντας μνήμες άθλιων, κακογυρισμένων και κακογουστων σήριαλ. Η ποδοσφαιρομανία. Οι φτηνές συγκινησεις και τα κροκοδείλια δάκρυα και το μιξόκλαμα του έντεχνου μας τραγουδιού. Οι σοβαροφανεις αναλύσεις στην τηλεόραση. Το μονοπώλιο της αλήθειας που διεκδικούν οι δήθεν αναρχικοι, και οι υποκριτικές διαδηλώσεις των φοιτητών για το αρθρο 16.

Κατα τα άλλα τα σπαμε στα μπουζούκια, τρώμε σκουπίδια, πετάμε σκουπίδια, παμε που και που θέατρο για να δουμε ως επι το πλειστω κακές παραστάσεις γιατι απλά οι συντελεστες δεν δωθηκαν ολοκληρωτικά σ’ αυτο που κάνουν, βλέπουμε και λίγη τηλεοραση, καταναλώνουμε, βρίζουμε, εκμεταλλευόμαστε, κουτσομπολεύουμε, μεθάμε και κάθε λεπτό ξεχνάμε. Αυτός είναι ο Ελλήνας που έχεις συνηθίσει παραφράζοντας ένα στίχο. Αυτός είσαι εσύ.

ACAB: 18 years later

Of Other Hospitals

προσευχόμαστε όλοι



Bettie Page has a heart attack

'Εξη

Κουζίνα. Τελευταίο αναπληρωματικό whiskey. Όπως κι απόψε. Πεζοδρόμια υγρά από παλιές γιορτές. Τοίχοι τρύπιοι. "Ηρέμησε." Τα μάτια σου τα δύο.
Μάμα πεθυμουμε σε.

Is a time of 'e year en' 'en?

HipHopcrecy - Last Christmans

Γύρε στον ώμο μου, βγάλε φτερά
Θα μας πάρει ο ουρανός πιο μακριά
Σε μια γη που ανατέλλει




P.S. Thank you Kosti.

Untitled (Feague), 2008