Pappou, touton en gia sena

Poioi en pou efyan re, jai emeinan ta posta ofkera?
Poioi en pou ethetan me tin stasi tous empodia stin omali leitourgia tis nearis -tote - dimokratis, a?
Etsi peftoun oi mythoi. Oute vivlia istorias, oute epanaproseggistikes synantiseis.
Idiwtikes praxeis oiko-nomikou haraktira. Hwris polles kameres. Apla.
To provlima - aggoni twn dikigorwn kai ton geoktimatiwn (me rasa i hwris) pws na lithei diplomatika allwste?

Ex-cuse me mi(si-ni)ster Eagle-ton

'...Even so, this hardly excuses a prominent literary theorist perpetrating a sentence like 'The in-choate in-fant ab-original para-subject cannot be theorized as functionally completely frozen in a world where teleology is schematized into geo-graphy.' In infant school, breaking up words with hyphens was a way of understanding them better; here, it is a silly affectation which has the opposite effect...People who write like this are not even interested in being understood'
Terry Eagleton, After Theory, pp. 76-7

for the insistants

after nights of consumption - for those who sought consummation, the nothing-ever-happens conversations - eto pou something is happening, after all. hillis miller and judith butler, hotel bars and the rest.

http://www.iapl.info/

Skarpoe Or Anti-Barthes

Apo tis efimerides:

"Κυπριακό εμπορικό πλοίο που κατευθυνόταν προς τη Φινλανδία, προσάραξε στη διάρκεια της νύχτας κοντά στο νησί Μπόρνχολμ της Δανίας, στη Βαλτική.

Οι δανικές αρχές συνέλαβαν τον δεύτερο καπετάνιο του υπό κυπριακή σημαία εμπορικού πλοίου, διότι από το αλκοτέστ που του έγινε διαπιστώθηκε ότι τελούσε υπό την επήρεια αλκοόλ, ανακοινώθηκε από εκπρόσωπο της τοπικής αστυνομίας. Ο εν λόγω ναυτικός, η ταυτότητα του οποίου δεν αποκαλύφθηκε, αφέθηκε ελεύθερος ύστερα από αιμοληψία, προκειμένου να εξακριβωθεί το ακριβές ποσοστό αλκοολαιμίας, πρόσθεσε η ίδια πηγή. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι το ποσοστό αλκοολαιμίας υπερβαίνει το επιτρεπόμενο όριο, ο ναυτικός είναι πιθανό να διωχθεί ποινικά. (...)"

Όταν ένας οργανικός διανοούμενος συναντά τον Banal φασισμό

'Προς τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν το αντισημιτικό καθεστώς της Γαλλίας ήθελε να καταδικάσει τον εβραϊκής καταγωγής Γάλλο πολίτη Άλφρεντ Ντρέιφους ως πράκτορα της Γερμανίας, ο συγγραφέας Εμίλ Ζολά στράφηκε κατά του γαλλικού κράτους και δήλωσε: "Je accuse!". Χάρη σ' αυτό το γεγονός γεννήθηκε η έννοια του σύγχρονου διανοούμενου. Από τότε η έννοια του διανοούμενου σήμαινε βούληση και θάρρος για κριτική και αμφισβήτηση, γεγονός που θα συνόδευε σε σημαντικό βαθμό και τη νεότερη ιστορία της Ευρώπης. Η ευρωπαϊκή διανόηση όχι μόνο δεν δίστασε να ασκήσει έντονη κριτική στο Έθνος και στο Κράτος αλλά αντίθετα αυτοπροσδιοριζόταν μέσα από αυτήν την κριτική. Ο όρος διανοούμενος συνδεόταν άμεσα με την αντιεξουσιαστική κριτική. Πρώτιστος στόχος αμφισβήτησης του διανοούμενου αποτέλεσε, από τότε και στο εξής, ότι συσχετιζόταν με τα "ιερά και όσια" του Έθνους και του Κράτους. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί την πνευματική πρόοδο της Ευρώπης χωρίς τη συμβολή των διανοούμενων. Η Κύπρος δεν ευτύχησε να έχει μια παρόμοια παράδοση διανοούμενων. Αντίθετα, το κυρίαρχο ρεύμα της κυπριακής διανόησης - ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής - εμφανίστηκε στη νεοτερικότητα ως ο φορέας "των εθνικών αξιών". Ο χαρακτηρισμός του Αντόνιο Γκράμσι για τους οργανικούς διανοούμενους ταιριάζει γάντι στην περίπτωση της Κύπρου. Στην Κύπρο επικράτησαν οι οργανικοί διανοούμενοι, που κύριο μέλημά τους ήταν και είναι η αναπαραγωγή του κυρίαρχου λόγου. Αυτή η διανόηση όχι μόνο δεν παρήγαγε και δεν παράγει κοινωνική κριτική, απεναντίας επιχειρεί τη φίμωση και περιθωριοποίηση της κάθε κριτικής δραστηριότητας. Ενώ στόχος του διανοούμενου θα έπρεπε να ήταν η κριτική, η απομυθοποίηση και η αποκάλυψη της αλήθειας, αυτό που επιτυγχάνει η οργανική διανόηση είναι τη μυθοποίηση και την αποσιώπηση του κάθε τι που δεν αρέσει στην εξουσία. Μ' αυτήν της τη στάση η ελληνοκυπριακή διανόηση καταδικάζει την ελληνοκυπριακή κοινότητα να ζει ακόμη και σήμερα, τον 21ο αιώνα, στην προ-Διαφωτισμού εποχή. Ο Εμμανουήλ Καντ είχε ορίσει το Διαφωτισμό ως "το κουράγιο του ανθρώπου να χρησιμοποιήσει το νου του για να βγει από την παιδική ηλικία". Η οργανική διανόηση ακριβώς παρεμποδίζει τον άνθρωπο από του να αποκτήσει το κουράγιο να σκέφτεται, να προβληματίζεται, να αμφισβητεί και εν τέλει να προχωρεί, παρατείνοντας ουσιαστικά την "παιδική ηλικία". Μια μερίδα της οργανικής διανόησης ζει στον κόσμο του Banal φασισμού. Αναπαράγοντας το λόγο της εκκλησίας και του κράτους και πραγματευόμενη τα "εθνικά σύμβολα" με ένα τρόπο kitch (κιτς) οδηγεί τον Ελληνοκύπριο πολίτη σε ένα κόσμο, όπου δεν υπάρχει ίχνος διαφωτισμού και επικρατεί μυθοπλασία. Δυστυχώς, ο Κύπριος πολίτης γεύεται καθημερινά αυτό το δηλητηριώδες μίγμα Banal φασισμού και οργανικών διανοούμενων, καθώς ο πρώτος το μόνο που κάνει είναι να εκφωνεί συστηματικά τον "εθνικό λόγο", μετατρέποντας τα πάντα σε kitch και οι δεύτεροι να αναπαράγουν τον επίσημο εθνικό λόγο. Μόλις πρόσφατα αυτή η συνάντηση Banal φασισμού και οργανικών διανοούμενων έλαβε χώραν σε ραδιοφωνική συζήτηση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ του Λάζαρου Μαύρου και του Μιχάλη Πιερή, όπου οι δύο συνομιλητές προσπαθούσαν να καταδικάσουν το βιβλίο "Γλαύκος Κληρίδης: Η πορεία μιας χώρας". Σε μια προσπάθεια να αρέσουν στον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή στην εξουσία, αντί να ασχοληθούν με το περιεχόμενο του βιβλίου προτίμησαν να πείσουν το κοινό ότι το βιβλίο γράφτηκε κατά του Τάσσου Παπαδόπουλου. Μάλιστα, ο πανεπιστημιακός Μιχάλης Πιερής χαρακτήρισε το βιβλίο "κουτό", διότι - λέει - έχει ως πρόθεσή του την άσκηση κριτικής κατά του Προέδρου Παπαδόπουλου. Ο γράφων δεν διαπραγματεύεται με κανέναν κύριο Πιερή το δικαίωμά του να ασκεί κριτική. Κι ούτε νιώθει ότι θα πρέπει να απολογηθεί σε κανέναν. Όμως είναι αβάσιμο, ισοπεδωτικό και διόλου έξυπνο να χαρακτηρίζεται ένα βιβλίο "κουτό" γιατί δήθεν έχει εκ των προτέρων πρόθεση για προσωπική επίθεση κατά του Προέδρου, όταν σε 228 σελίδες οι αναφορές στον Πρόεδρο Παπαδόπουλο δεν ξεπερνούν συνολικά τις δύο σελίδες. Επιπρόσθετα, ο κύριος Πιερής ισχυρίστηκε ότι το βιβλίο δεν έχει τίποτα να προσφέρει αφού δεν λέει τίποτα το καινούργιο. Αυτός του ο ισχυρισμός θα μπορούσε να ήταν βάσιμος αν ο ίδιος ο κύριος Πιερής απέδειχνε μέχρι σήμερα, μέσα από τα γραπτά του, ότι ήδη κατέχει το περιεχόμενο του βιβλίου. Αυτό θα μπορούσε να αποπειραθεί να το τεκμηριώσει με μια γραπτή ανάλυση. Δυστυχώς, ο κ. Πιερής επέλεξε την εύκολη λύση μιας "συναινετικής" συνομιλίας με τον Λάζαρο Μαύρο παρά να καταθέσει γραπτώς τις απόψεις του. Η οργανική διανόηση μπορεί να είναι αρεστή στην εξουσία, όμως - όπως έχει αποδείξει και η ιστορία - δεν έχει να προσφέρει στην κοινωνική πρόοδο. Ως προς τον Λάζαρο Μαύρο μόνο τούτο έχω να δηλώσω: όπου επικρατεί ο Banal φασισμός εκλείπει ο λόγος...'

του Niyazi Kizilyurek (Politis, 25/3/2007)

In J.L. Godard's armpit

For those still uncertain here

Hreno Den Emeine

Epistrefei i diaygeia tou mpaniou. Anemises gia mia stigmi to bolero kai to vathy portokali sou mesofori kai oi gnwstoi kι oi filoi mas apofasizoun na monasoun. Exafanizwnte enallax mehri na hathei i efiveia twn trio. Ekei gnwrizei tous prwtous tou barman. Ena fili olo mouhla ki akyrwsi sta slow kai sto spiti i mahi me to aima sto trapezi. Lefko trapezi, oi mnimes. Sta perithwria tou hwrismou anakalypteis ton Pentziki. Diavasa olokliro to 'O Pethamenos kai i Anastasi' monoroufi, allazwntas mono dyo karekles, pinwntas koumantaria. Kai tis 'Simeiwseis Ekaton Imerwn' sto Londino. Ta mple gyalia sto fws. I epanalipsi twn stin Nea Yorki. Nwritera, athela mas antigrafoume ton diakosmiti tou Hajigiwrgaki Kornesiou. Kalorifer i moni politeleia. I heirapsia tou thymame, kathari, sapounismeni. Den eiha spasei pote to podi mou gia na paw me dyskolia sto spiti tis. Enas katiforos kai mia mikri aniforitsa. Oi prwtes tainies, opws kai ta pantelonia, mia seira tyhaiwn gegonotvn. Xehnas tou tonous. Imi-paranoma agapas pleon to tsimento. Rwssikos Brutalismos kai mikres polikatoikies tou '50. Dead formats. It's all part of the process, we all love falling down. Katourw tin nea hilietia ap' ta teihi kai i 'motora', 'mihani'. Anevikes ton allo Lykavito kai exw apo to bar ekeino pou hrronia meta tha kathontan, meta ton klonismo tis kouzinas mazi, aplws myrises to kafsaerio. Ti omorfo pou einai to kafsaerio, i hlwrini sto nero, i kafti asfaltos. Ta skoupidia tvn Oktwvri tou 2003, se mia poreia anapodi apo afti pou protimouses, konta stis patrikes fantasiwseis opws tha anakalypte meta, dipla ap' to stadio. Apistefta apleto alkool. Xana. Kai xana. Sto grasidi, opws kai sto Parisi se ekeino to roz dwmatio, i amfitalantevsi metaxy enos erwtikou parellthontos kai tou kokalirikou twra. Tote, pou akoma mporouses na metriseis tis kleidwseis tis lekanis sou, otan akoma eihe i lekani sou kleidwseis. Ena fyto, mia glastra kai mia polaroid me 6 dia 3 krystallina potiria. Anifwrizeis ti Soutsou, i tin Deinokratous. Plateia Elenas sto tilefwno dipla sto periptero, kathws perimenoun ta zesta koulourakia, i symvouli pou den akoloutheis. Apaisios dromos i Dorylaiou. Sti Lissavwna prospathise na epanatopothetisei ton eafto tou sto synollo. Eihe idi diavasei methysmenos to 'Au Revoir - Simeiwseis Sti Skia Mias Synantisis' kai to prwi ekeino to 'Peri Methis'. Dyskampsia synaisthismatwn i anagnwsi touti tis mihanikis stenografias. Ki omws poso kourazei i genika apodehti kodikopoiisi. Me tis kaltses ston Tagus emfanizetai i prwti efydrwsi. Oi pantremenoi filoi mas, pou erwtevwnte onomata ekeino to vrady itan ekei. Souvlakia ston Pezevegki to mesimeri, meta apo to spiti tou fonou, kai meta stin avli tis tritis epilogis gia tahydromiki diefthinsi. Gia kapoia tairia, kapoia aiwnia dyo mavrizoume tous agkwnes mas, vrady. Dexia sto katw meros tis platis to simadi apo ekeini tin akyrwsi, tin ptwsi tou kalokairiou pou arhise na exafanizetai to kentro. I went out to the hazelwood because a fire was in my head. Taxi se monimes katoikies. Sta ouzeri tis Viritou i anikanotita mou na agapisw se touti ti glwssa diekdikei tin fwni tis. Gia hari twn trisyllavwn lexewn. Ki etsi in proxy, oi Spetses twn dekaeteiwn prospatheiwn prosforas frontidas kai epivevaiwsis tis spasmwdikis parousias. Kai den exafanizetai. Ma den einai.

Joni Davis - Ever Seen

i saw a man riding to the stars

Arts Council New National Office

A marvel of a site by Caruso St John Architects - the people behind the now famous low-cost Studio House in Islington (partial front view below).
Feast!
And all those of you working in office buildings, silently weep.

Ji as gemwnoun oi voutsies

Gamw ti ratsa mou!
Pws na zisei i protasi hwris
as en'
fasolia vrasta me to krommydi?
Pws na klasei, pws na rehtei?

Ofjera (Or Spot the Difference)

The problem of irony is at one with the problem of politics: how do we know what others really mean and on what basis can we secure the sincerity and authenticity of speech?...

The difference between irony , say, and metaphor is that other figures of speech make a comparison, contrast or likeness while irony invokes an absent or hidden sense.

The death of goal oriented search

A critical cultural take on randomness
Just keep clicking 'refresh'.

Malaka!!!

all you need to write
a poem
is a brand new
pen
and failure,
moleskine and a monkey shoulder,
and anthony&the johnsons
a crave for all the above
meteksiswsi
aneksiswsi

e, aerfin, you, leaver, maskara.

Found Photo (Cypriot Architectural Modernity / Kinimatografos "Louiziana")

To ampeli tis giagias mou

Opws thwreis, jame pou en o dromos, efthia re, pou paei panw, nai, dexia thwreis tin elia, jame pou en moni tis? Jame, jeinon eni.

Via Phil-AEK

Na kathetai to elafi kai sta reserve sou apostagmaa na thymasai ta ohi. Oi pithanotites enos ganian xypnoun ton aftokatastrofiko aera. Overpowering juniper i touristiki exormisi sto pezodromio twn xenwn.
Tragoudi stin poli metaferontas ta oikiaka apogevmata sto mavro meta ap' to heilos mas krasi.
Myrizoun ta manikia mas diarroes kai ektos eaftou anapolw tin pali me to diamperes.

Werner Herzog eats his shoe

A Sunday joke from Kefalonia more than a century ago:

When the bishop excommunicated him, somebody visited him to tell him the news and gleefully said: “Have you heard, Senor Andreas that the bishop has excommunicated you?” He replied: “I’m grateful to the bishop for excommunicating me, but I’d like to ask him to excommunicate my children’s shoes, too, so that they will never wear out.” (He believed that whoever had been excommunicated, their body did not decay after death.)

Anecdotes from the life of Andreas Laskaratos

A cartography of "Greater Syria" (the Pan-Syrian Doctrine)

we are the star, we are the star!

"[The] Syrian homeland is that geographic environment in which the Syrian nation evolved. It has natural boundaries which separate it from other countries, extending from the Taurus range in the north-west and the Zagros in the northeast to the Suez Canal and the Red Sea in the south and including the Sinai peninsula and the Gulf of Aqaba, and from the Syrian Sea (Mediterranean) in the west, including the island of Cyprus, to the arch of the Arabian desert and Persian Gulf in the east. (This region is also called the Syrian Fertile Crescent, the island of Cyprus being its star.)"

The Artist as Developer: Bibliographical Remarks

"...Effectively looting and recycling devalued property, subcultures, resources and public space for the benefit of an incoming elite, gentrification continues to take place in a remarkably similar form in ‘world cities’ and provincial capitals across the globe. In areas like Shoreditch and its peers around the globe, the cosmetic renewal of a portion of the crumbling urban core coincides with continued – or intensified – infrastructural decline. The reactivation of dormant (or low profit sweatshop-occupied) industrial properties first as artist’s spaces and later as bars, boutiques, apartments etc has made many landlords even richer, but the area’s large tracts of public housing, services and transport facilities remain in a deteriorating condition and/or are sold off to the private sector..."

From Shoreditch and the creative destruction
of the inner city, by Benedict Seymour